
ഡൽഹിയിൽ നടന്ന സിജെപി സംഘടിപ്പിച്ച സമരത്തിനിടെ സ്ഥാപിച്ച 'മുഖം തിരിച്ചറിയൽ' ക്യാമറകളിലൂടെ (Facial Recognition Camera) 2,873 പേരെ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ഇതിൽ 989 പേർക്ക് വിവിധ ക്രിമിനൽ കേസുകളിലെ പശ്ചാത്തലമുണ്ടെന്ന് ഡൽഹി പൊലീസ്. കൊലപാതകം, ബലാത്സംഗം, കവർച്ച തുടങ്ങി ഗുരുതര കേസുകളിലെ പ്രതികളെയും ഈ സംവിധാനത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞെന്ന് പൊലീസ് അവകാശപ്പെടുന്നതെന്ന് ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു. അതേസമയം, സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരുടെ മുഖവിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചതിനെതിരെ സ്വകാര്യതാ ലംഘനമെന്ന ആരോപണം ഉയർന്നതോടെ വിഷയം ഡൽഹി ഹൈക്കോടതിയുടെ പരിഗണനയിലുമാണ്.
ഡൽഹി പൊലീസ് പുറത്തുവിട്ട കണക്കുകൾ പ്രകാരം, പരിശോധിച്ചവരിൽ 101 പേർ കൊലക്കേസുകളിലും 284 പേർ കവർച്ചയും മറ്റ് സ്വത്ത് സംബന്ധമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലുമുള്ള പ്രതികളാണ്. സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കുമെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസുകളിൽ 92 പേരും ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും പൊലീസ് അറിയിച്ചു. പൊതുസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനും ആവശ്യക്കാരായ പ്രതികളെ തിരിച്ചറിയാനുമാണ് ഈ സംവിധാനം ഉപയോഗിച്ചതെന്നാണ് പൊലീസിന്റെ വിശദീകരണം. എന്താണ് മുഖം തിരിച്ചറിയൽ സംവിധാനമുള്ള ക്യാമറകൾ? ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എങ്ങനെ? ഇക്കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി അറിയാം.
ഒരു വ്യക്തിയുടെ മുഖത്തിന്റെ പ്രത്യേക സവിശേഷതകൾ വിശകലനം ചെയ്ത് അയാളെ തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന തിരിച്ചറിയൽ സാങ്കേതികവിദ്യയാണ് മുഖം തിരിച്ചറിയൽ സംവിധാനം അഥവാ ഫേഷ്യൽ റെക്കഗ്നിഷൻ ടെക്നോളജി(Facial Recognition Technology) . വിരലടയാളം പോലെ ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും മുഖത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ ഘടനയുള്ളതിനാൽ അതുപയോഗിച്ച് ആളുകളെ തിരിച്ചറിയാനാകുമെന്ന ആശയത്തിലാണ് ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
സാധാരണ നിരീക്ഷണ ക്യാമറകൾ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. എന്നാൽ മുഖം തിരിച്ചറിയൽ സംവിധാനമുള്ള ക്യാമറകൾ ദൃശ്യങ്ങളിലുള്ള ഓരോ മുഖവും പ്രത്യേകം കണ്ടെത്തുകയും അതിന്റെ ഡിജിറ്റൽ രൂപരേഖ തയ്യാറാക്കുകയും ചെയ്യും. പിന്നീട് അത് പൊലീസ് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളുമായോ മറ്റ് അംഗീകൃത വിവരശേഖരങ്ങളുമായോ താരതമ്യം ചെയ്ത് പൊരുത്തമുണ്ടോയെന്ന് പരിശോധിക്കും.
ആദ്യം ക്യാമറ മനുഷ്യന്റെ മുഖം കണ്ടെത്തും. തുടർന്ന് കണ്ണുകൾ തമ്മിലുള്ള അകലം, മൂക്കിന്റെ ആകൃതി, ചുണ്ടുകളുടെ സ്ഥാനം, താടിയെല്ലിന്റെ രൂപം തുടങ്ങി നിരവധി സവിശേഷതകൾ കൃത്യമായി അളക്കും. ഈ വിവരങ്ങൾ ഒരു പ്രത്യേക ഡിജിറ്റൽ കോഡായി മാറ്റിയ ശേഷമാണ് വിവരശേഖരത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത്. പൊരുത്തം കണ്ടെത്തിയാൽ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വലിയ ജനക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലും ഒളിവിലുള്ള പ്രതികളെയോ നിരീക്ഷണ പട്ടികയിലുള്ളവരെയോ വേഗത്തിൽ കണ്ടെത്താൻ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ സഹായിക്കുന്നുവെന്നാണ് സുരക്ഷാ ഏജൻസികളുടെ വിലയിരുത്തൽ.
വിമാനത്താവളങ്ങൾ, മെട്രോ സ്റ്റേഷനുകൾ, അതിർത്തി പരിശോധനാ കേന്ദ്രങ്ങൾ, സ്റ്റേഡിയങ്ങൾ, പ്രധാന പൊതുപരിപാടികൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ലോകത്തിന്റെ പല രാജ്യങ്ങളും ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലും കാണാതായ കുട്ടികളെ കണ്ടെത്താനും ഒളിവിലുള്ള പ്രതികളെ തിരിച്ചറിയാനും വലിയ പൊതുപരിപാടികളിലെ സുരക്ഷ ശക്തമാക്കാനുമായി വിവിധ സംസ്ഥാന പൊലീസ് സേനകൾ മുഖം തിരിച്ചറിയൽ സംവിധാനം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
സാങ്കേതികവിദ്യ കുറ്റവാളികളെ കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ മുഖവിവരങ്ങൾ അവരുടെ സമ്മതമില്ലാതെ ശേഖരിക്കുന്നത് സ്വകാര്യതയുടെ അവകാശത്തെ ബാധിക്കുമെന്നാണ് ഡിജിറ്റൽ അവകാശ പ്രവർത്തകരുടെ വിമർശനം. ശേഖരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ എത്രകാലം സൂക്ഷിക്കും, ആരൊക്കെ ഉപയോഗിക്കും, പിന്നീട് ഇല്ലാതാക്കുമോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യക്തമായ നിയമനിർദേശങ്ങൾ വേണമെന്ന ആവശ്യവും ശക്തമാണ്.
സിജെപി സമരത്തിനിടെ മുഖം തിരിച്ചറിയൽ സംവിധാനം ഉപയോഗിച്ചതിനെതിരെ ഡൽഹി ഹൈക്കോടതിയിൽ ഹർജി നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ, പൊതുസുരക്ഷയ്ക്കായി ഇത്തരം സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും പൗരന്മാരുടെ സ്വകാര്യത സംരക്ഷിക്കേണ്ട ഭരണഘടനാപരമായ ബാധ്യതയും തമ്മിൽ എങ്ങനെ സന്തുലനം കണ്ടെത്തുമെന്ന ചോദ്യമാണ് ഇപ്പോൾ രാജ്യത്ത് ചർച്ചയാകുന്നത്.