ക്യാൻസറിനെ അതിജീവിക്കുന്നതിൽ മനക്കരുത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. എന്നാൽ മനസ്സിന്റെ ധൈര്യംകൊണ്ടുമാത്രം ക്യാൻസർ ഭേദമാക്കാനാകുമെന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.
ക്യാൻസർ ബാധിച്ചുവെന്ന പരിശോധനാഫലം അറിയുന്ന നിമിഷം ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു ആഘാതമാണ്. മരണഭയം, ആശങ്ക, നിരാശ, കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠ, സാമ്പത്തികമായ അനിശ്ചിതത്വം തുടങ്ങി പല ചിന്തകളും ഒരേസമയം മനസ്സിനെ കീഴടക്കാം. ജീവിതം പെട്ടെന്ന് ഇരുട്ടിലായതുപോലെ തോന്നാം. എന്നാൽ കാൻസർ രോഗനിർണയം ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനമല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ആ നിമിഷം രോഗിക്കും കുടുംബത്തിനും ഏറ്റവും ആവശ്യമായത്.
രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ അറിവും ആധുനിക ചികിത്സയും മാനസികമായ പിന്തുണയും ചേർന്നാൽ പ്രതീക്ഷയോടെ മുന്നോട്ടുപോകാൻ സാധിക്കും. ക്യാൻസറിനെ അതിജീവിക്കുന്നതിൽ മനക്കരുത്തിന് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. എന്നാൽ മനസ്സിന്റെ ധൈര്യം കൊണ്ടുമാത്രം ക്യാൻസർ ഭേദമാക്കാനാകുമെന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.
രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ഏത് ഘട്ടത്തിലാണ് കണ്ടെത്തിയത്, ലഭിക്കുന്ന ചികിത്സ, ശരീരത്തിന്റെ പ്രതികരണം തുടങ്ങിയ നിരവധി ഘടകങ്ങളാണ് ചികിത്സാഫലത്തെ നിർണയിക്കുന്നത്. മനക്കരുത്ത് ഈ യാത്രയിൽ രോഗിയെ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകമാണ്. ചികിത്സയ്ക്കു പകരമാകുന്ന ഒന്നല്ല.
Related Articles
ഭയത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിവിലേക്ക്
ക്യാൻസർ സ്ഥിരീകരിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് പരിഭ്രാന്തിയിലാകാതെ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണ നേടുകയാണ്. ക്യാൻസർ എന്നത് ഒരൊറ്റ രോഗമല്ല. ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന നിരവധി രോഗങ്ങളുടെ പൊതുനാമമാണത്.
ഓരോ കാൻസറിന്റെയും സ്വഭാവവും ചികിത്സാരീതിയും വ്യത്യസ്തമാണ്. ചില കാൻസറുകൾ നേരത്തേ കണ്ടെത്തി കൃത്യമായി ചികിത്സിച്ചാൽ പൂർണമായി ഭേദമാക്കാനാകും. രോഗം വ്യാപിച്ച ഘട്ടങ്ങളിൽപ്പോലും ചില കാൻസറുകൾക്ക് ഫലപ്രദമായ ചികിത്സ ലഭ്യമാണ്.
അതിനാൽ രോഗനിർണയത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽതന്നെ പരിചയസമ്പന്നനായ ഓങ്കോളജിസ്റ്റിന്റെ സഹായം തേടണം. പരിശോധനാഫലങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും രോഗത്തിന്റെ ഘട്ടം, ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യം, സാധ്യതയുള്ള പാർശ്വഫലങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഡോക്ടറോട് തുറന്നുസംസാരിക്കുകയും വേണം. സംശയങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ രണ്ടാമതൊരു വിദഗ്ധാഭിപ്രായം തേടുന്നതിലും തെറ്റില്ല. എന്നാൽ ഭയംകൊണ്ടോ തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചോ ചികിത്സ വൈകിപ്പിക്കരുത്.
മനസ്സിന്റെ കരുത്ത് എങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നു?
ക്യാൻസർ ചികിത്സ ശാരീരികമായി മാത്രമല്ല, മാനസികമായും വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞതാണ്. ശസ്ത്രക്രിയ, കീമോതെറാപ്പി, റേഡിയേഷൻ ചികിത്സ തുടങ്ങിയവയ്ക്കിടയിൽ ക്ഷീണം, വേദന, മുടികൊഴിച്ചിൽ, വിശപ്പില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. രോഗം വീണ്ടും വരുമോയെന്ന ഭയവും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയും രോഗിയെ അലട്ടാം. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാനസികമായി കരുത്തുനേടുന്നത് ചികിത്സയുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിടാനും ജീവിതനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കും.
രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം തുറന്നുപറയുക, കുടുംബാംഗങ്ങളുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും പിന്തുണ സ്വീകരിക്കുക, ആവശ്യമായപ്പോൾ മനഃശാസ്ത്രവിദഗ്ധന്റെയോ കൗൺസലറുടെയോ സഹായം തേടുക എന്നിവ പ്രധാനമാണ്. വിശ്രമം, ഡോക്ടറുടെ നിർദേശത്തിനനുസരിച്ചുള്ള ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ, പോഷകസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം, മതിയായ ഉറക്കം എന്നിവയും രോഗിയുടെ ആകെ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരമാണ്.
എപ്പോഴും സന്തോഷവാനായിരിക്കണമെന്നോ ഒരിക്കലും തളരരുതെന്നോ രോഗിയോട് നിർബന്ധിക്കരുത്. കരയുന്നതും പേടിക്കുന്നതും നിരാശ തോന്നുന്നതും സ്വാഭാവികമായ പ്രതികരണങ്ങളാണ്. ധൈര്യമെന്നത് ഭയമില്ലാതിരിക്കലല്ല; ഭയമുണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴും ആവശ്യമായ സഹായം സ്വീകരിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകലാണ്. മാനസികമായി തളരുന്ന രോഗിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനുപകരം ചേർത്തുപിടിക്കുകയാണ് കുടുംബം ചെയ്യേണ്ടത്.
അതിജീവനത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങൾ നൽകുന്ന പ്രതീക്ഷ
ഇന്ത്യൻ ക്രിക്കറ്റ് താരം യുവരാജ് സിങ്ങിന്റെ അനുഭവം ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്. 2011-ലെ ലോകകപ്പിൽ ഇന്ത്യയുടെ വിജയത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ച യുവരാജിന് അതേ കാലയളവിലാണ് നെഞ്ചിനുള്ളിലെ അപൂർവമായ ജെം സെൽ കാൻസർ സ്ഥിരീകരിച്ചത്. അമേരിക്കയിൽ ചികിത്സയും കീമോതെറാപ്പിയും പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം ക്രിക്കറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.
രോഗം സ്ഥിരീകരിച്ചപ്പോൾ അനുഭവിച്ച ആശങ്കകളും ചികിത്സയ്ക്കിടയിലെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും അദ്ദേഹം പിന്നീട് തുറന്നുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ചികിത്സ സ്വീകരിക്കാനും അതിനുശേഷം ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരാനും അദ്ദേഹം നടത്തിയ ശ്രമം നിരവധി രോഗികൾക്ക് പ്രചോദനമായി.
നടി മനീഷ കൊയ്‌രാളയുടെ ജീവിതവും മറ്റൊരു അനുഭവമാണ്. 2012-ൽ നാലാംഘട്ട അണ്ഡാശയ കാൻസർ സ്ഥിരീകരിച്ച അവർ അമേരിക്കയിലെ മെമ്മോറിയൽ സ്ലോൺ കെറ്ററിങ് ക്യാൻസർ സെന്ററിൽ ചികിത്സ തേടി. കീമോതെറാപ്പിയും ശസ്ത്രക്രിയയും ഉൾപ്പെട്ട ചികിത്സയ്ക്കുശേഷം രോഗമുക്തി നേടി സിനിമയിലേക്കും പൊതുജീവിതത്തിലേക്കും തിരിച്ചെത്തി. രോഗനിർണയത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ കടുത്ത ഭയവും നിരാശയും അനുഭവിച്ചിരുന്നുവെന്ന് അവർ തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കുടുംബത്തിന്റെ പിന്തുണയും വിദഗ്ധചികിത്സയും പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതിരിക്കാനുള്ള ശ്രമവും അവരുടെ യാത്രയിൽ പ്രധാനമായിരുന്നു. ഈ അനുഭവങ്ങളെല്ലാം ഒരേ കാര്യം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: കാൻസർ ബാധിച്ചാൽ എല്ലാവരുടെയും രോഗഗതിയും ചികിത്സാഫലവും ഒരുപോലെയായിരിക്കില്ല. മറ്റൊരാൾ അതിജീവിച്ചുവെന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും അതേ ഫലം ഉറപ്പുനൽകാനാവില്ല. എങ്കിലും രോഗനിർണയം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള കാരണമല്ലെന്ന് ഇത്തരം ജീവിതങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
കുടുംബവും സമൂഹവും നൽകേണ്ട പിന്തുണ
കാൻസർ രോഗിയുടെ മാനസികാരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ കുടുംബത്തിന്റെ പങ്ക് നിർണായകമാണ്. രോഗിയുടെ ഭയങ്ങളെ ചെറുതായി കാണുകയോ അനാവശ്യമായ ഉപദേശങ്ങൾ നൽകുകയോ ചെയ്യരുത്. രോഗി പറയുന്നത് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയും ചികിത്സാ തീരുമാനങ്ങളിൽ പങ്കാളിയാകുകയും ദൈനംദിന കാര്യങ്ങളിൽ സഹായിക്കുകയും വേണം. രോഗിയുടെ അനുവാദത്തോടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് ഡോക്ടറുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കാം.
അതേസമയം, രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന സാമൂഹികമാധ്യമ സന്ദേശങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം. ചില ഭക്ഷണങ്ങളോ പാരമ്പര്യ ചികിത്സകളോ മനക്കരുത്തോ മാത്രംകൊണ്ട് കാൻസർ ഭേദമാക്കാമെന്ന അവകാശവാദങ്ങൾ അപകടകരമാണ്. ഇത്തരം മാർഗങ്ങൾക്കായി തെളിവുകളുള്ള ചികിത്സ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ വൈകിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.
പ്രതീക്ഷയോടെ മുന്നോട്ട്
ക്യാൻസറിനെ നേരിടുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും യാത്ര വ്യത്യസ്തമാണ്. ചിലർക്ക് രോഗം പൂർണമായി ഭേദമാക്കാനാകും; മറ്റുചിലർക്ക് രോഗത്തെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് കൂടുതൽ കാലം ജീവിക്കാൻ സാധിക്കും. രോഗം ഭേദമാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിലും വേദന കുറയ്ക്കാനും ജീവിതനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്ന ചികിത്സകൾ ലഭ്യമാണ്.
ക്യാൻസറിനെതിരായ പോരാട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് യാഥാർഥ്യബോധത്തോടെയുള്ള പ്രതീക്ഷയാണ്. രോഗത്തെ നിഷേധിക്കാതെ അംഗീകരിക്കുക, വിദഗ്ധചികിത്സ സ്വീകരിക്കുക, മാനസികമായ പിന്തുണ തേടുക, ഓരോ ദിവസവും കഴിയുന്നത്ര അർഥവത്തായി ജീവിക്കുക. രോഗിയുടെ മനസ്സിന് കരുത്തുപകരുക എന്നത് ചികിത്സകന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
ക്യാൻസർ സ്ഥിരീകരിച്ചുവെന്നത് ജീവിതം അവസാനിച്ചുവെന്ന വിധിയെഴുത്തല്ല. അത് പുതിയൊരു വെല്ലുവിളിയുടെ തുടക്കമാണ്. ശരിയായ ചികിത്സയും കരുതലും പ്രതീക്ഷയും കൈകോർക്കുമ്പോൾ ആ വെല്ലുവിളിയെ നേരിടാനുള്ള കരുത്ത് കണ്ടെത്താനാകും.
(പ്രമുഖ ഗ്യാസ്ട്രോ എൻട്രോളജിസ്റ്റും സേനാധിപൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസിന്റെ ഡയറക്ടറുമായ ഡോ. ബെെജു സേനാധിപൻ തയ്യാറാക്കിയ ലേഖനം)
