ആഗോളതലത്തിൽ നഴ്സിങ് മേഖല ഇന്ന് സമാനതകളില്ലാത്ത പ്രതിസന്ധികളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ലോകമെമ്പാടും നഴ്സുമാരുടെ വലിയൊരു ക്ഷാമം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

(മെയ് 12), ഇന്ന് ലോകം മുഴുവൻ അന്താരാഷ്ട്ര നഴ്സസ് ദിനമായി ആചരിക്കുകയാണ്. ആധുനിക നഴ്സിങ്ങിന്റെ സ്ഥാപകയായ ഫ്ലോറൻസ് നൈറ്റിംഗേലിന്റെ ജന്മദിനമാണ് ഈ ദിനമായി നാം കൊണ്ടാടുന്നത്. ഒരു ഡോക്ടർ എന്ന നിലയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അതിസങ്കീർണ്ണമായ ശസ്ത്രക്രിയകൾ ദിനംപ്രതി ചെയ്യുന്ന ഒരു സർജൻ എന്ന നിലയിൽ, നഴ്സുമാരുടെ സേവനത്തിന്റെ വിലയും വ്യാപ്തിയും എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും.

Add Asianetnews as a Preferred SourcegooglePreferred

ശസ്ത്രക്രിയാ മുറിയിലെ വിജയത്തിന് ശേഷം ഒരു രോഗി ജീവിതത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും തിരികെ വരുന്നത് നഴ്സുമാർ നൽകുന്ന സ്നേഹവും കരുതലും നിറഞ്ഞ പരിചരണത്തിലൂടെ മാത്രമാണ്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം എത്രത്തോളം വളർന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞാലും, അത്യാധുനിക യന്ത്രങ്ങൾക്കും വിലയേറിയ മരുന്നുകൾക്കും പകരമാവാത്ത ഒരു ഘടകമുണ്ട്. അതാണ് നഴ്സുമാരുടെ മനുഷ്യസ്പർശം. എന്നാൽ, മറ്റുള്ളവരുടെ സങ്കടങ്ങളും ശാരീരിക വേദനകളും ശമിപ്പിക്കുന്ന ഈ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ തങ്ങളുടെ തൊഴിലിടങ്ങളിൽ അനുഭവിക്കുന്ന വേദനകളും ദിനംപ്രതി അവർ നേരിടുന്ന വലിയ വെല്ലുവിളികളും നാം പലപ്പോഴും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പൂർണ്ണമായും കാണാതെ പോകുകയോ ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് വലിയൊരു യാഥാർത്ഥ്യം. മനോരമ ഓൺലൈനിലെ വായനക്കാരുമായി ഈ വിഷയത്തിലുള്ള എന്റെ ചിന്തകൾ പങ്കുവെയ്ക്കാൻ ഈ ദിനം ഏറ്റവും അനുയോജ്യമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.

ലോകത്തെ ആരോഗ്യരംഗം നേരിടുന്ന ആഗോള പ്രതിസന്ധികൾ

ആഗോളതലത്തിൽ നഴ്സിങ് മേഖല ഇന്ന് സമാനതകളില്ലാത്ത പ്രതിസന്ധികളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ലോകമെമ്പാടും നഴ്സുമാരുടെ വലിയൊരു ക്ഷാമം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രായമാകുന്നവരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ആരോഗ്യ പരിചരണത്തിനുള്ള ആവശ്യകതയും കുതിച്ചുയരുകയാണ്. എന്നാൽ അതിനനുസരിച്ചുള്ള നഴ്സുമാരുടെ ലഭ്യത അവിടെയില്ല. 

കോവിഡ് മഹാമാരിക്ക് ശേഷം ഈ പ്രതിസന്ധി കൂടുതൽ രൂക്ഷമായി എന്നതാണ് സത്യം. മഹാമാരിക്കാലത്ത് സ്വന്തം ജീവൻ പോലും പണയം വെച്ച് ജോലി ചെയ്തവരാണ് നഴ്സുമാർ. ആ കാലഘട്ടത്തിലുണ്ടായ അമിതമായ ജോലിഭാരവും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും കാരണം ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും നിരവധി നഴ്സുമാർ ഈ ജോലി തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടായി.

 നഴ്സ്-രോഗി അനുപാതം കൃത്യമായി പാലിക്കപ്പെടാത്തത് കാരണം ഒരാൾ തന്നെ നിരവധി രോഗികളെ നോക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ പല വികസിത രാജ്യങ്ങളിലും വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിനുപുറമെ, ആശുപത്രികളിൽ രോഗികളുടെ കൂട്ടിരിപ്പുകാരിൽ നിന്നും മറ്റും നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ശാരീരികവും മാനസികവുമായ അതിക്രമങ്ങളും ആഗോളതലത്തിൽ നഴ്സുമാർ നേരിടുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളികളിൽ ഒന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യത്തിലെ നഴ്സിങ് മേഖലയുടെ അവസ്ഥ

ഇന്ത്യയിലെത്തുമ്പോൾ നഴ്സിങ് മേഖലയുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി സങ്കീർണ്ണമാകുന്നു. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ നഴ്സുമാരെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് നമ്മുടേത്. എന്നിട്ടും നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ ഭൂരിഭാഗം ആശുപത്രികളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ഗ്രാമീണ മേഖലകളിൽ, മതിയായ നഴ്സുമാരില്ല എന്നതാണ് വിരോധാഭാസം. ഇതിന് പ്രധാന കാരണം ഇന്ത്യൻ ആരോഗ്യരംഗത്തെ സ്വകാര്യ-പൊതു മേഖലകൾ തമ്മിലുള്ള വലിയ അന്തരമാണ്.

 സർക്കാർ ആശുപത്രികളിൽ ജോലി സ്ഥിരതയും ഭേദപ്പെട്ട ശമ്പളവും ലഭിക്കുമ്പോൾ, രാജ്യത്തെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഭൂരിഭാഗം നഴ്സുമാരും കടുത്ത ചൂഷണത്തിന് ഇരയാകുന്നുണ്ട്. വളരെ കുറഞ്ഞ ശമ്പളത്തിൽ പന്ത്രണ്ടും പതിനാലും മണിക്കൂറുകൾ ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നവരാണ് പലരും. മതിയായ വിശ്രമമോ, അർഹമായ അവധികളോ അവർക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ല. 

പിഎഫ്, ഇഎസ്ഐ തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന തൊഴിൽ ആനുകൂല്യങ്ങൾ പോലും നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ചെറുകിട ആശുപത്രികൾ ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമുണ്ട്. ഈ മോശം തൊഴിൽ സാഹചര്യം കാരണമാണ് മികച്ച പ്രാവീണ്യമുള്ള നമ്മുടെ നഴ്സുമാർ യുകെ, അമേരിക്ക, ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഇടങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നത്. ഈ 'തലച്ചോറുചോർച്ച' അഥവാ ബ്രെയിൻ ഡ്രെയിൻ ഇന്ത്യൻ ആരോഗ്യരംഗത്തിന് വലിയൊരു തിരിച്ചടിയാണ് നൽകുന്നത്.

കേരളത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന നഴ്സുമാരുടെ സവിശേഷ പ്രശ്നങ്ങൾ

ലോകത്തെവിടെ പോയാലും അവിടെയൊരു മലയാളി നഴ്സിനെ കാണാം എന്നത് നമുക്കെന്നും അഭിമാനമുള്ള കാര്യമാണ്. ലോകോത്തര നിലവാരമുള്ള ആരോഗ്യ സേവനം നൽകുന്നതിൽ മലയാളി നഴ്സുമാർക്കുള്ള പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. എന്നാൽ, സ്വന്തം നാടായ കേരളത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന നഴ്സുമാരുടെ അവസ്ഥ നാം ചിന്തിക്കുന്നതിലും വളരെ ദയനീയമാണ്.

'കേരള മോഡൽ' ആരോഗ്യരംഗം എന്ന് നാം അഭിമാനിക്കുമ്പോഴും, ആ മോഡലിന്റെ നട്ടെല്ലായ നഴ്സുമാരുടെ അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇന്നും പൂർണ്ണമായ പരിഹാരം കാണാൻ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. തൊഴിൽ നിയമങ്ങൾ കർശനമായി നടപ്പിലാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പറയുമ്പോഴും, കേരളത്തിലെ പല സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിലും നഴ്സുമാർക്ക് സർക്കാർ നിശ്ചയിച്ച മിനിമം വേതനം പോലും ലഭിക്കുന്നില്ല എന്ന പരാതി വ്യാപകമാണ്.

ചെലവുകൾ ദിനംപ്രതി വർദ്ധിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ കാലത്ത്, തുച്ഛമായ ശമ്പളം കൊണ്ട് ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ കേരളത്തിലെ നഴ്സുമാർ വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ട്. നഴ്സിങ് പഠനത്തിനായി ബാങ്കുകളിൽ നിന്നും മറ്റും എടുത്ത വിദ്യാഭ്യാസ വായ്പകൾ തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ പോലും തികയാത്ത ശമ്പളമാണ് പലർക്കും ലഭിക്കുന്നത്. ഇതിനുപുറമെയാണ് സ്വകാര്യ മാനേജ്മെന്റുകൾ ചെലവ് ചുരുക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ജീവനക്കാരുടെ എണ്ണം വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുന്നത്. ഇത് നിലവിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന നഴ്സുമാരുടെ മേൽ ഇരട്ടി ഭാരമാണ് അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത്.

ഒരു ഷിഫ്റ്റിൽ ഒരു നഴ്സ് നോക്കേണ്ട രോഗികളുടെ എണ്ണത്തിന് ശാസ്ത്രീയമായ കണക്കുകളുണ്ട്. എന്നാൽ കേരളത്തിലെ പല ആശുപത്രികളിലും വാർഡുകളിൽ ഒരു നഴ്സ് പത്തും ഇരുപത്തും രോഗികളെ ഒരേസമയം പരിചരിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഗതികേടുണ്ട്. ഇത് നഴ്സുമാരുടെ ആരോഗ്യത്തെ തകർക്കുക മാത്രമല്ല, രോഗികൾക്ക് ലഭിക്കേണ്ട പരിചരണത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരത്തെ ബാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സുരക്ഷിതമായ യാത്രാസൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവവും, രാത്രി ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന നഴ്സുമാർക്ക് വിശ്രമിക്കാനുള്ള ഇടങ്ങളുടെ കുറവും കേരളത്തിൽ അവർ നേരിടുന്ന മറ്റ് പ്രധാന പ്രശ്നങ്ങളാണ്.

ശാരീരികവും മാനസികവുമായ നിരന്തര സമ്മർദ്ദങ്ങൾ

മറ്റ് പല തൊഴിലുകളെയും അപേക്ഷിച്ച് നഴ്സിങ് മേഖല കടുത്ത ശാരീരിക-മാനസിക വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞതാണ്. മണിക്കൂറുകളോളം ഒരേ നിൽപ്പിൽ നിന്ന് ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നത് കാരണം കാലുകളിലെ വെരിക്കോസ് വെയിൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നഴ്സുമാർക്കിടയിൽ വളരെ സാധാരണമാണ്. കൂടാതെ, പകർച്ചവ്യാധികൾ ഉള്ള രോഗികളെ നിരന്തരം പരിചരിക്കുന്നതിനാൽ, സ്വന്തം ആരോഗ്യത്തിന് എപ്പോഴും ഭീഷണി നേരിട്ടുകൊണ്ടാണ് അവർ കർമ്മനിരതരാകുന്നത്. മാനസികമായ ആഘാതങ്ങൾ ഇതിലും വലുതാണ്. 

വേദനിക്കുന്ന രോഗികളെയും, മരണവും വിലാപങ്ങളും ദിനംപ്രതി കാണേണ്ടി വരുന്നവരാണവർ. കൂട്ടിരിപ്പുകാരുടെ ഉത്കണ്ഠയും പലപ്പോഴും ഡോക്ടർമാരോടുള്ള ദേഷ്യവും തീർക്കുന്നത് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന നഴ്സുമാരോടായിരിക്കും. ഇതൊക്കെ സഹിച്ച് എപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ രോഗികളെ പരിചരിക്കുക എന്നത് കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യമാണ്. ഈ സ്ട്രെസ്സ് സ്വന്തം കുടുംബ ജീവിതത്തെയും കുട്ടികളെ വളർത്തുന്നതിനെയും സാരമായി ബാധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പല നഴ്സുമാരും തുറന്നുപറയാറുണ്ട്. കൃത്യമല്ലാത്ത ഷിഫ്റ്റുകൾ അവരുടെ ഉറക്കത്തെയും ഭക്ഷണക്രമത്തെയും താളം തെറ്റിക്കുന്നു.

മാറ്റത്തിന്റെ കാറ്റ് എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങണം?

നഴ്സുമാരെ വെറും സഹായികളായി മാത്രം കാണുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ മനോഭാവത്തിലാണ് ആദ്യം മാറ്റം വരേണ്ടത്. ഡോക്ടർമാരെപ്പോലെ തന്നെ ശാസ്ത്രീയമായ അറിവുകളുടെയും വർഷങ്ങളോളമുള്ള പരിശീലനത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പ്രൊഫഷണലുകളാണ് നഴ്സുമാരും. അവരെ അർഹിക്കുന്ന ആദരവോടെ കാണാൻ സമൂഹം തയ്യാറാകണം. സർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും കർശനമായ നിയമനിർമ്മാണവും അത് നടപ്പിലാക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന കൃത്യമായ പരിശോധനയും ഉണ്ടാകണം. 

സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിലെ നഴ്സുമാർക്ക് ന്യായമായ വേതനം ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് സർക്കാരിന്റെ കടമയാണ്. അതോടൊപ്പം, ആശുപത്രികളിലെ നഴ്സ്-രോഗി അനുപാതം കർശനമായി പാലിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം. അവർക്ക് മാനസിക പിന്തുണ നൽകാനുള്ള കൗൺസിലിംഗ് സംവിധാനങ്ങളും ആശുപത്രികളിൽ നിർബന്ധമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യ സൂചിക ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നത് അവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന നഴ്സുമാരുടെ കൂടി കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ഫലമായാണ്. അവർ സ്വന്തം കുടുംബത്തെയും ആരോഗ്യത്തെയും മറന്ന് മറ്റുള്ളവർക്കായി ജീവിക്കുന്നവരാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ നഴ്സസ് ദിനത്തിൽ, അവർക്കായി കയ്യടിക്കുന്നതിനൊപ്പം അവരുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്താനുമുള്ള കൂട്ടായ പരിശ്രമങ്ങൾക്കും നാം തുടക്കം കുറിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിൽ മാത്രമേ മികച്ച യുവതലമുറ ഈ മഹത്തായ സേവന മേഖലയിലേക്ക് കടന്നുവരികയുള്ളൂ. കാലക്രമേണ ആരോഗ്യരംഗത്തുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾക്കൊപ്പം, നഴ്സുമാരുടെ ജീവിതത്തിലും പ്രത്യാശയുടെ ഒരു മാറ്റം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ഈ ദിനത്തിൽ നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം.

(പ്രമുഖ ഗ്യാസ്ട്രോ എൻട്രോളജിസ്റ്റും സേനാധിപൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസിന്റെ ഡയറക്ടറുമായ ഡോ. ബെെജു സേനാധിപൻ തയ്യാറാക്കിയ ലേഖനം)